Lasery

W ostatnich latach znacznie wzrosło zastosowanie laserów w medycynie. Laseroterapia jest obecnie uważana za metodę z wyboru w leczeniu wielu chorób.

Słowo LASER jest skrótem utworzonym z pierwszych liter angielskiej nazwy : light amplification by stimulated emission of radiation co oznacza wzmocnienie światła poprzez stymulowanie emisji promieniowania. Historia laserów rozpoczyna się od 1917 roku, kiedy to Einstein dając początki teorii kwantowej, wysunął koncepcję stymulowanej emisji promieniowania. Teoria ta znalazła praktyczne zastosowanie w latach 50-tych podczas produkcji urządzeń wzmacniających i przetwarzających energię świetlną na drodze wymuszonej emisji.

Energia świetlna emitowana przez laser jest pochłaniana przez chromofory skóry. Chromofory stanowią grupę atomów nadających barwę określonej substancji pochłaniającej falę świetlną o określonej długości. Głównymi chromoforami skóry są oksyhemoglobina, karboksyhemoglobina, melanina i karoten. Energia świetlna absorbowana przez chromofory skóry powoduje wytworzenie tamże dużych ilości ciepła, co powoduje zniszczenie tkanek absorbujących światło. To specyficzne zniszczenie docelowych tkanek nazywa się selektywną fototermolizą. Twórcami teorii selektywnej fototermolizy są Anderson i Parish. Teoria zakłada, że selektywna absorpcja światła laserowego przez tkanki powoduje ich wybiórcze zniszczenie, zatem zmiany skórne mogą być leczone laserem emitującym fale o długości najlepiej pochłanianej przez docelową tkankę.

Długość fali emitowanej przez laser zależy od jego ośrodka czynnego. Istnieje wiele laserów o różnych długościach fali, mających różne zastosowanie.